منطقه مورد مطالعه در شمال شرق تهران (لواسانات) و در زون البرز مركزي واقع شده است كه منطقه اي كوهستاني داراي آب و هواي نيمه خشك است وجود رودخانه هاي دائمي مانند جاجرود ، كند و رودخانه هاي فصلي زمين ريخت منطقه را به شدت تحت تأثير قرار داده است . سازندهاي موجود در منطقه شامل سازندهاي كرج ، كند ، فاجان، سرخ بالايي و آبرفت هاي تهران است كه البته قسمت هاي عمده اي از منطقه را واحدهاي سازند كرج در بر مي گيرند، ليتولوژي منطقه بيشتر شامل توف ، توف آهكي ، شيل ، آهك و مقداري گچ است .در منطقه مورد مطالعه گسل هاي اصلي و فرعي فراواني ديده مي شود . براي مثال قسمتي از گسل مشاء و گسل شمال تهران در منطقه ديده مي شود

لواسان در 25 كيلومتري شمال شرقي تهران و در دامنه كوههاي البرز و در ارتفاع 1600 متري سطح دريا واقع شده است. ‏

محدوده شمالي لواسان از احمدآباد و شوركاب و جائيج و گلندوك و نجاركلا گذشته و پس از عبور از دامنه تپه سرخه و چاههاي قاضي آباد، به باغ دره ختم ميشود.‏
از جانب شرق نيز از باغ دره شروع شده و پس از گذشتن از 200 متري شرق ناران، از كنار قريه هاي سبوكوچك و سبوبزرگ ميگذرد و به لوارك منتهي ميگردد.‏
از جنوب، لواسان در امتداد لبه جنوبي سد لتيان و رودخانه لشگرك كشيده شده و به پاسگاه شمالي اراضي احمدآباد ختم ميشود.‏
وسعت لواسان 13.7 كيلومترمربع و جمعيت آن طبق آخرين آمار (سال 75) 14594 نفر است.‏
دماي آن حد اقل 17 درجه سانتيگراد زير صفر و حد اكثر 33 درجه سانتيگراد بالاي صفر است.

سينيت لواسان شامل دو توده سينيتي پورفيروييد مجزاست كه در شمال روستاي لواسان به داخل توفيتهاي سبز ائوسن نفوذ كردهاند. سن اين تودهها چندان مشخص نيست. به باور آسرتو (1966)، نفوذيهاي مذكور همزمان با راندگي مشا – فشم و در مرز ميوسن – پليوسن، تزريق شده اند.