مهندسین معدن تهران جنوب

از نگاه كوه آبنگاري گستره هاي شمالي استان تهران ( شمال تهران ) بخشي از ارتفاعات البرز مركزي است و نواحي واقع در جنوب شهر تهران پهنه هاي كم ارتفاع و دشت گونه ايران مركزي را زير پوشش دارد. ويژگيهاي ژئومورفولوژيك همچنين خاصه هاي زمين شناسي اين استان ( تهران ) پيوند نزديك با سيماي جغرافيايي آن دارد بدين ترتيب كه بخش البرزي استان تهران قسمتي از يك نوار كوهستاني است كه به شكل كمان خميده به سمت جنوب نواحي شمالي استان را مي پوشاند به همين لحاظ چهره مورفولوژيك آن كوهستاني است كه بلندترين چكاد آن قله دماوند است كه حدود 5670 متر از سطح دريا بلندي دارد اشكال فيزيوگرافيك دشت تهران بطور عموم دشت گونه است كه بطور پراكنده رخنمونهاي تپه ماهوري به آن سيماي نه چندان برجسته مي دهد كه از آنجمله مي توان به بلنديهاي جنوب شرق تهران ( توچال - سپايه ) تپه هاي چنوب كرج و تپه ماهورهاي جنوب كهريزك اشاره كرد.
از نگاه زمين شناسي و پهنه هاي ساختاري اعتقاد بر اين است كه استان تهران بدو ايالت زمين ساختي البرز و ايران مركزي تعلق دارد و مرز اين دو پهنه منطبق بر راندگي شمال تهران است كه در اثر عملكرد آن بلنديهاي البرزبه روي شدت تهران رانده شده است . ولي بررسي واحدهاي تكتونواستراتيگرافيك اين دو فلمرو ( البرز و ايران مركزي ) نشانگر همانندي بسيار زياد بين اين دو است بطوريكه به لحاظ هماننديهاي موجود ميتوان البرز را چين هاي حاشيه ايي ايران مركزي دانست معهذا الگوي ساختاري اين دو پهنه متفاو ت است و شايد از اين ديدگاه بتوان بخش هاي شمالي و جنوبي استان تفاوتهاي را قايل شد